Een formaat kiezen is geen detail op de poster. Het formaat bepaalt het materiaal dat je installeert, het aantal juryleden dat je moet vinden, de lengte van de dag en de manier waarop het klassement berekend wordt. Een organisator die verkeerd kiest, eindigt met drie juryleden voor twintig atleten, of met een dag die drie uur uitloopt.
Freestyle, beoordeeld door een jury
De atleet krijgt een vaste tijd, meestal zestig tot negentig seconden, om aan elkaar te rijgen wat hij kan. De juryleden geven punten op criteria die vooraf zijn aangekondigd, meestal moeilijkheid, uitvoering en creativiteit, soms flow of durf. Elk jurylid beoordeelt elk criterium en het geheel vormt de score.
Het is het meest spectaculaire formaat en het lastigste om te leiden. Je hebt een oneven jury nodig om een patstelling te vermijden, een geschreven scoreblad dat de atleten vooraf lezen, en een hoofdjurylid dat een geschil kan beslechten. Drie juryleden volstaan voor een lokaal evenement, vijf worden nodig zodra er een titel op het spel staat.
Streetlifting, gemeten in kilo's
De atleet tilt extra gewicht op bewegingen met lichaamsgewicht, vooral de pull-up en de dip, vaak aangevuld met de squat en de muscle up. Elke beweging loopt over drie pogingen, met een openingsgewicht dat bij de weging wordt opgegeven en een stang die alleen omhoog gaat. Het totaal van de beste liften wordt via een coëfficiënt tegen het lichaamsgewicht afgezet.
Dit is het formaat dat het dichtst bij een krachtmeeting ligt. Het vraagt een weging per categorie, gewichtsriemen, schijven, en een ploeg die tussen de pogingen laadt en ontlaadt. In ruil daarvoor wordt het klassement bijna nooit betwist, een geldige lift is een geldige lift.
Endurance, geteld in reps
Maximaal aantal reps binnen een vaste tijd, of tijd in een static. Het jurylid telt, keurt goed of weigert op basis van aangekondigde normen voor het bewegingsbereik. Het is het simpelste formaat om te draaien, het vraagt geen weging en geen jury, één jurylid per atleet volstaat.
Het is ook de beste ingang voor een eerste editie. Je kunt het op twee rekstokken draaien, het vraagt geen specifiek materiaal en over het klassement valt niet te discussiëren. Veel evenementen houden het als openingsronde voordat ze in de middag naar freestyle gaan.
De battle op eliminatie, de finale van freestyle
Na een kwalificatie nemen de besten het tegen elkaar op in duels op eliminatie. Elk duel zet twee atleten tegenover elkaar die na elkaar gaan, en de juryleden kiezen een winnaar in plaats van punten te geven. De meerderheid van de jury beslist, de winnaar gaat een ronde verder. Het opbouwen van het schema en de stem per duel staan op de pagina battles in een schema.
Dit is wat een zaal vult. Een publiek begrijpt een duel meteen, terwijl het een scoreblad niet kan lezen. Daar staat tegenover dat je een kwalificatie nodig hebt om het schema te vullen, en een schema van acht betekent al zeven duels, dus reken tijd.
De beslissingstabel
| Formaat | Juryleden nodig | Specifiek materiaal | Moeilijkheid om te organiseren |
|---|---|---|---|
| Endurance | Eén per atleet aan de stok | Geen | Laag |
| Freestyle | Een oneven jury van 3 of 5 | Geen, maar een vrij platform | Gemiddeld |
| Battle op eliminatie | Dezelfde jury als bij freestyle | Een schema in beeld | Gemiddeld, plus een kwalificatie |
| Streetlifting | Eén tot drie per platform | Riemen, schijven, weegschaal | Hoog |
Meerdere formaten op één dag draaien
Niets verhindert je om twee formaten op dezelfde dag te draaien, en veel evenementen doen dat. De regel die rampen voorkomt is dat je nooit twee formaten in één klassement mengt. Elk formaat wordt een eigen categorie, met eigen deelnemers, een eigen platform en een eigen podium. De pagina street workout wedstrijd laat zien hoe één wedstrijd freestyle, endurance en streetlifting draait, elk met een eigen klassement.
Het enige geval om op te tellen is een gecombineerd evenement dat vanaf de inschrijving als zodanig is aangekondigd, met een puntentelling die precies zegt hoeveel elke ronde weegt. Een atleet die op de dag zelf ontdekt dat zijn endurance voor een derde in zijn freestyle klassement telt, komt niet terug.
Veelgestelde vragen
- Endurance, zonder twijfel. Eén jurylid per atleet, geen specifiek materiaal, een klassement waar niemand tegenin kan gaan. Freestyle voeg je toe in de tweede editie, zodra je een jury hebt die weet hoe het werkt.
- Een oneven jury, drie lokaal en vijf zodra er een titel op het spel staat. Het oneven aantal voorkomt gelijke standen, en een hoofdjurylid boven de jury beslecht de geschillen.
- Ja, die bepaalt de categorie en hij breekt de gelijke stand bij een gelijk totaal. Er gaat per categorie een tijdvenster voor de weging open, meestal twee uur voor de eerste poging.
- Technisch gezien wel door het schema te loten, maar je verliest de sportieve zin ervan. De kwalificatie zorgt dat de besten elkaar in de finale treffen en niet in de eerste ronde.
